We houden onszelf voor de gek, en toch doen we het
De Tsjechen beschouwden zichzelf de afgelopen vijftig jaar als vredesduiven, die alleen maar met rust gelaten hoeven te worden en dan is er overal vrede. Maar we realiseren ons niet dat terwijl we klagen dat boter te duur is, de wapenindustrie een van de grote drijvende krachten achter de Tsjechische economie is en dat Tsjechische wapens, die wereldwijd in vrijwel alle oorlogsconflicten worden ingezet, het beste zijn wat we exporteren – naast goedkoop bier en varkensvlees. Veel mensen beschouwen de traditionele industrie en economie als ten dode opgeschreven: waar zijn onze glasfabrieken en suikerfabrieken gebleven? Maar één sector is toch onaangetast gebleven: de goede oude Tsjechische wapenindustrie.
We produceren geen tanks
Natuurlijk vind je bij ons geen tanks, maar wat betreft de productie van lichte vuurwapens en automatische wapens zijn we letterlijk wereldkampioenen – de Tsjechische wapenindustrie behoorde altijd al tot de allerbeste; al tijdens de Tweede Wereldoorlog dienden Tsjechische wapens en techniek nazi-Duitsland om met gemak overal in de nabije wereld te zegevieren. We zijn simpelweg niet overtroffen, althans niet economisch.
Er is bij ons zelfs een reeks nieuwe wapens ontstaan en de ontwikkeling gaat voortdurend vooruit; we passen ons zelfs aan en nemen oude techniek over.
Waarom er niet over de wapenindustrie wordt gesproken
Het is niet bepaald goede PR als je zegt dat onze wapens wereldwijd miljoenen mensen doden. Dat hoort tegenwoordig niet meer. Daarom wordt er helemaal niet over de wapenindustrie gesproken, hoewel het grootste deel van de staatsinkomsten rechtstreeks daaruit voortkomt en de Tsjechische economie in dit opzicht zeer genereus is. Ook al lijkt het ons niet zo, de wapenhandel is een van de grootste business ter wereld en wij zijn een van de landen die niet alleen kunnen bogen op een lange geschiedenis van deze industrie, maar ook op een zeer goede respons in de wereld wat betreft Tsjechische wapens. Er bestaan nog steeds veel wapenfabrieken, die de woeste jaren hebben overleefd en nog steeds produceren, ook al staan ze onder buitenlandse investeerders.
Een doorn in het oog van de wapenindustrie, maar tegelijkertijd haar beste bondgenoot, zijn economische sancties. Rusland, Noord-Korea, China, de Arabische staten, de VS, dat zijn allemaal de grootste wapenproducenten ter wereld. En als de normale economie niet functioneert en de export en import worden getroffen, waarom zou men dan eigenlijk geen wapens verkopen? Het is een redelijk goede manier om aan inkomsten te komen en waarom zou men eigenlijk geen oude wapens en munitie recyclen?